Afrika was helemaal geweldig maar thuis is het ook fijn…

Back in town!
Dit laatste verslag typ ik vanuit Nederland waar het nu aan het regenen is.
Ik heb een hekel aan regen en hou van de zon maar afgelopen week heb ik geleerd
dat dat eigenlijk niet zo belangrijk is. Een dak boven je hoofd; dat is belangrijk!
Afgelopen week heeft het in Rwanda ook regelmatig geregend. Sommige mensen zijn hier blij mee omdat er dan meer water is maar voor sommige mensen is het een ramp aangezien het leven in Rwanda zich echt op straat afspeelt en dan is regen niet echt een pretje…

Gister begonnen wij de dag op kantoor waar wij een Coach Network Meeting hebben bijgewoond. Dit is een meeting waarbij coaches met elkaar in gesprek gaan over hun functioneren, over de projecten en over datgene wat zij nog graag zouden willen doen. Deze coaches werken vaak als leraar op een school en zorgen ervoor dat er ook Right To Play activiteiten worden gegeven. Dit is een vrijwillige functie: vrijwilliger zijn in je eigen ontwikkelingsland, wow, dan zit je hart wel op de goede plek! De coaches zijn misschien wel de belangrijkste mensen binnen de projecten van Right To Play. Deze mensen hebben recht op veel waardering, wij vonden het dan ook een beetje raar dat er geen enkele kantoormedewerker bij de meeting aanwezig was. Mooi leerpunt voor in de toekomst anders zullen coaches misschien voor hun eigen weg kiezen.

Na de meeting zijn we doorgereden naar het stadion waar wij een meeting hadden met atleten. Deze professionele atleten zijn voornamelijk actief op het gebied van atletiek.  Barbara de Loor en Femke Heemskerk hebben ook veel ervaring met het hoogste sportniveau in de wereld, hierdoor zijn zij een goed voorbeeld voor jonge kinderen die ook succesvol willen worden in de sportwereld. Zij ondersteunen Right To Play door als ambassadeur mee te gaan op veldbezoek en door het benaderen van verschillende media om Right To Play nog bekender te maken. In Rwanda zouden ze hier op dezelfde manier vorm aan moeten geven. Op die manier kunnen kinderen leren dat het zeker mogelijk is om bepaalde doelen te bereiken door hard te werken!
Doordat wij met 6 vrouwen in Rwanda aanwezig waren hebben wij kunnen laten zien dat vrouwen daadwerkelijk iets kunnen bereiken in en met sport. In Rwanda wordt hier soms alleen wat anders over gedacht… Een professionele, vrouwelijke atlete vertelde ons dat ze dacht dat meiden sporten niet leuk vinden. Ook dacht ze dat meiden niet sporten omdat ze dan niet leuk worden gevonden door een man en niet zouden kunnen trouwen. Aiiiii, dat is wel erg traditioneel…

Nadat wij nog even met de atleten op de foto waren geweest stapten we opnieuw in de auto richting het kantoor. Hier zou ik eindelijk mijn presentatie gaan geven die in het teken zou staan van de omgang binnen sport met beperkte kinderen. Helaas was er niet veel tijd omdat wij om half 1 toch echt voor een lunch bij de Nederlandse Ambassade werden verwacht. Gelukkig had ik mijn presentatie + dia’s helemaal in het Engels uitgewerkt en dit heb ik dus achter kunnen laten. Ik ben ervan overtuigd dat de coaches de presentatie zullen doorlezen, ze willen tenslotte graag nieuwe dingen leren.

Iets later dan half 1 arriveerden wij bij een heel groot huis, een auto met een Nederlands vlaggetje erop en een grote Nederlandse vlag in de tuin: het huis van de ambassadeur van Nederland. Toen ik binnenkwam keek ik wel even mijn ogen uit. Een enorme grote tuin en een chique gedekte tafel met zelfs een naamboordje bij elk bord. We hebben tijdens een 3 gangen lunch met elkaar gesproken over verschillende zaken binnen Rwanda maar natuurlijk ook over de voortzetting van de Right To Play projecten. Het was een gezellig samenzijn.

Na de lunch hebben wij deze bijzondere week afgesloten bij het Genocide Memorial.
In 1994 zijn in een periode van 100 dagen in Rwanda bijna 1 miljoen mensen vermoord. Het was een burgeroorlog tussen Tutsi’s en Hutu’s waarbij voornamelijk vrouwen en kinderen het doelwit waren. Het Genocide Memorial laat zien hoe vreselijk deze oorlog was en ik kan je vertellen; het was niet om aan te zien! Er werden veel filmpjes en foto’s getoond over onschuldige, vermoorde mensen. Vreselijk! Ik wil niet al teveel ingaan op datgene wat ik heb gezien omdat ik liever blijf denken aan al de positieve dingen die ik in Rwanda heb gezien. De Genocide speelt een belangrijke rol in de ontwikkeling van het land en in de ontwikkeling van de mens. Niemand spreekt eigenlijk over de Genocide omdat er heel veel mensen op gruwelijke wijze zijn vermoord. Veel volwassenen, maar ook kinderen hebben dit voor hun eigen ogen zien gebeuren en zullen dit nooit echt kunnen verwerken. Ik krijg er kippenvel van.. zal er ooit wel over gesproken worden? Zullen de mensen het ooit een plekje kunnen geven?

Vanuit het Memorial zijn we doorgereden naar het hotel waar wij onze spullen hebben gepakt om via Uganda terug te reizen naar Brussel….

Inmiddels ben ik dus weer veilig terug in Nederland en hier ben ik stiekem best wel blij mee. Ik had dit veldbezoek voor geen goud willen missen en ben nog steeds erg blij over alles wat ik mee heb mogen maken. Niet alles wat leuk, het was heftig! Toch blijf ik terugdenken aan alle jonge en oude mensen die wat van het leven proberen te maken.
De afgelopen week is er voor mezelf iets goed duidelijk geworden: ik wil anderen blijven helpen en sport vind ik een onwijs goed middel om doelen te verwezenlijken. De aankomende maanden ga ik mijn scriptie schrijven, daarna nog 3 vakken volgen en dan ben ik klaar op het HBO.
Klaar met studeren, klaar voor het ontdekken van nog meer bijzondere dingen in de wereld…

Via deze weg wil ik Right To Play bedanken voor deze geweldige ervaring! Super! Ik zal zeker actief blijven om nog meer mensen kennis te laten maken met Right To Play in de hoop dat er in de toekomst veel goede dingen in alle projectlanden gerealiseerd kunnen worden.

Petra, Joke, Femke, Barbara en Carola: bedankt voor alle fijne gesprekken, het lachen en jullie warmte. Stuk voor stuk zijn jullie bijzondere personen. Blijf vooral jezelf en doe je ding, jullie zijn fantastisch en kunnen een hoop voor anderen betekenen. Volgens mij had ik geen beter reisgezelschap kunnen treffen…

Spread the word: WHEN CHILDREN PLAY, THE WORLD WINS!

Liefs en hopelijk tot ziens tijdens mijn volgende reis,

Chris